Файл: Іванчыкава Ганна Курс 2, група Г Максім Гарэцкі Апавяданне Стогны душы(1913).docx
ВУЗ: Не указан
Категория: Не указан
Дисциплина: Не указана
Добавлен: 07.12.2023
Просмотров: 57
Скачиваний: 1
. Перад тым, як здаць зборнік, ён шмат думаў, каму даць яго чытаць. І "Неяк выпадкова ўбачыўшы на вуліцы т.Двубокага, ён раптам адважыўся, падышоў і папрасіў, каб т.Двубокі даў згоду чытаць яго зборнік"-ст.185
***
На другі дзень Ласы панёс зборнік у выдавецтва. Загадчыка т. Затыкевіча не было, таму паэта пайшоў да яго правай рукі т.Крыўлякі, якога нядоўна аблаілі ў газеце. Той абяцаў аддаць чытаць зборнік Двубокаму. Але вярнуўшыся з курорту Трышка даведаўся, што зборнік аддалі іншаму палітрэдактару, імя якога казаць нельга
(гэта яму сказаў дзелавод) .
***
3 верасня. У адным з курортаў Чарнаморскага ўзбярэжжа паспрачаліся камсамолец, які ператаміўся ад вялікае і напружанай працы і доктарка з Гомля, змораная сваёю працаю. "Спрэчка пачалася пасля чытання фельетонаў у "Камсамольскай праўдзе"-ст.186. Агата Корк падтрымала камсамольцаў, але, нечакана, таварыш Сумленне не падзяляў яе мерванняў. "З тэй спрэчкі яны перасталі вітаецца,хоць жылі пад адным жыватворчым паўднёвым небам <...>"-ст.187
***
"А на той самы курорт прыехаў адзін знаёмы Сумленнага, на прозвішча Пярун, студэнт з Горак, батанік"-ст.188. Даведаўшыся аб спрэчцы з доктаркаю, ён паведаміў камсамольцу, што "Тым болей жанчына - гэта кветка, панімаеш, якую трэба паліваць з лейкі, калі яна смягне"-ст.188 А яшчэ раз пабачыўшы доктарку і пагаманіўшы з ёю, "<...>т. Пярун сказаў на другі дзень перад абедам т. Сумленнаму яшчэ так:—Гэтая кветка вельмі запушчана і з гэтае прычыны, панімаеш, здаецца вельмі дзікаю і няпаўнасочнаю. Але я бачу, чым яе трэба лячыць, і тым болей ручаюся за добрыя вынікі..."-ст.188
***
Мінула ўжо месяцы два, а паэта Трышка ўсё хадзіў і не ведаў, хто чытае яго зборнік. Т. Сумленный ужо вярнуўся з курорта ў Менск і атрымаў ад т.Перуна ліст, да якога быў далучаны ліст тае доктаркі Балбатухі. У лісце яна пісала аб сваім шлюбе з т.Пупком, аб імпэту да жыцця,поспехах у беларусізацыіі і г.д.
***
Зборнік усё яшчэ быў у невядомага палітрэдактара."Нехта сказаў Ласаму, што ў выдавецтве часта робяць так:пакладуць зборнік у архіў і кажуць аўтарам, што чытае палітрэдактар."-ст.189 Гэтым разам пайшоў аўтар да т. Гурочка-Сысуцкага, сакратара,які заляцаўся да зямлячкі т.Тарабаркінай. Той данёс да яго, што зборнік чытаецца і хутка палітрэдактар прыедзе з дачы і прывязе.
***
Ён сеў у цемнаватым выдавецкім калідоры на лавачку, успомніў метад рэштак і паспрабаваў здагадацца, хто чытае яго зборнік. У гэты момант прайшла міма жонка Пупка. "А што, калі мой зборнік трапіў да Пупка?"-ст.190
. І калі ён вярнуўся да Гурочка-Сысуцкага,дзякуючы погляду Пупчыхі, "<...> Ласы адразу ўпэўніўся, што зборнік яго ў Пупка"-ст.191
***
25 жніўня ў адным вагоне ехалі Агата Пупок і Трышка Ласы, які спрабаваў з ёй пазнаёміцца, зацікавіўся ёй . Тады, калі яны ўжо разгаварыліся, паэта даведаўся, што зборнік яго чытае Пупок. Але жанчына супакоіла "Значыцца, калі ваш зборнік у Пупка, ён будзе надрукаваны, але я сёння цэлую ноч буду сама яго чытаць"-ст.192. Развіталіся, Трышка цмокнуў ёй руку. Гэты жэст жанчына палічыла мяшчанствам.
***
Уночы Агата акуратна запытала мужа, чый зборнік ён чытае, даведалася, что Ласы для Пупка -"<...> свалата першае маркі"-ст.194. Але яна унэўніла, што паэта вельмі паважае яе мужа і ліча добрым палітрэдактарам. З гэтай нагоды яна прапанавала Пупку выдаць зборнік, каб не нажываць ворагам. "Ну, чорт яго бяры, прапушу"-ст.194
| Героі/ Месца | Характарыстыка | Цытата з кнігі |
| Трышка Ласы | Паэта | “Сядзеў паэта Трышка ласы над зборнікам сваіх вершаў”-ст.184 |
| Упарты, жадаў даведацца, хто чытае зборнік | “І паэта пайшоў да яго правае рукі, т.Крыўлякі”-ст.185, “Ласы пайшоў да дзелавода”-ст.186, “Гэтым разам пайшоў да т.Гурочка-Сысуцкага”-ст.189 | |
| Хітры, “падмазаўся” да жонцы Пупка, дзеля таго, каб зборнік друкаваўся | “Каб з ёю пазнаёміцца, Ласы адчыняў і зачыняў усе тыя вокны, што яна хацела, і даваў ёй глядзець ілюстраваныя часопісы, што нікупіў у Воршы”-ст.191 | |
| Крыўляка | Правая рука т. Затыкевіча | “І паэта Ласы пайшоў да яго правае рукі, т.Крыўлякі”-ст.185 |
| Шукаў спачуцця | “Таварыша Крыўляку нядаўна аблаялі ў газеце, ён шукаў спачуцця і з гэтае прычыны, нядоўга ламаючыся, дакляраваў Ласаму, што зборнік яго аддадуць чытаць палітрэдактару Двубокаму”-ст.185 | |
| т.Сумленны | Камсамольскі працаўнік | “<…>паспрачаліся адзін камсамольскі працаўнік з Менску, на прозвішча Сумленны і адна доктарка з Гомля, на ймя і празвішча Агата Корк(Балбатуха)”-ст.186 |
| Прытаміўся ад працы, адпачываў на курорце | “Камсамолец прытаміўся ад вялікае працы і неўпрыцям для сябе самога стаў нервовы і дражлівы <…>”-ст.186 | |
| Пярун | Студэнт, прыехаў да т.Сумленнага | “Студэнт з Горак, батанік”-ст.188 |
| Не ўмеў гаварыць правільна | “Скончыў рабфак і таму не ўмеў гаварыць гладка па-граматычнаму”-ст.188 | |
| | Быў ласкавы з жанчынамі | “Гэта кветка вельмі запушчана і з гэтае прычыны, панімаеш, здаецца вельмі дзікаю і няпоўнасочнаю. Але я бачу, чым яе трэба лячыць, і тым болей ручаюся за добрыя вынікі”- ст.188 |
| Агата Корк (Балбатуха) | Доктарка | “<…>паспрачаліся адзін камсамольскі працаўнік з Менску, на прозвішча Сумленны і адна доктарка з Гомля, на ймя і празвішча Агата Корк(Балбатуха)”-ст.186 |
| Зморана працаю | “<…> зморана працаю, іначай жа камісія не паслала б яе на курорт <…>-ст.186 | |
| Разышлася з мужам | “Доктарка колькі год таму разышлася з мужам і не мела ў сваім жыцці тэй салодкасці, якая патрэбна ў поўнай порцыі для здароўя і добрага настрою кожнаму чалавеку”-ст.186 | |
| | Зацікавілася беларусізацыяй | “І яшчэ пішу для таго, каб ты мог павіншаваць мяне і з поспехамі ў беларусізацыі”-ст.189 |
| Выйшла замуж за Пупка | “<…> бо я ўжо не Корка, а Пупок”-ст.189 | |
| Дапамагла Ласаму | “Значыцца, калі ваш зборнік у Пупка, ён будзе надрукаваны, але я сёння цэлую ноч буду сама яго чытаць”-ст.192 |
“Злосць”Гарэцкі М. Збор твораў. У 4-х т. Т. 1. Апавяданні/ [аўт. Прадм. А. Адамовіч]. – Мн.. Маст. Літ., 1984.- 446 с.Васіль Арцямёнак быў зласлівы, а калі пажыў на хутары, то зрабіўся яшчэ зласлівейшым.Аднойчы ён ўбачыў, што ў яго суседа Івана Данілёнка прыняліся ўсе дрэўцы. Яго добры настрой адразу прапаў, таму што “яго амаль не ўсе паўсохлі і тырчаць каля хаты й пуні, як галлё на падсцілку пад сена”-ст.242. Ён ішоў і скардзіўся сам сабе на сваю долю. Здалёку ён бчыў, што Матруна Данілёнчыха сядзіць сярод бульбоўніку з жоўтымі ўжо красачкамі, поліць. Ён стаў ёй зайздросціць, таму што яго бульба толькі з зямлі вытыркнулась. Калі ішоў па сцежкі сярод свайго зялёнага аўса, Арцямёнак заўважыў, што нехта выталаў вялікую мясціну. Арцямёнак убачыў, што яго больш кормны парсюк, якога меліся гадаваць і ў поле не выпускалі, вылез з свінаркі і пачаў рыцца каля дрэўца. “Дзе ж тыя дзетухны? – з балючай нудою на сэрцы заглядаў хутарэц наперад, шукаў вачмі ля хаты, - добра пільнуюць гаспадаркі, няма што сказаць. Дзе ж тая Мар’я? – спомніў ён і пра жонку”-ст.242.Васіль схапіў бярозавы кол і кінуў парсюку па нагах. Потым забег на перад і так урэзаў яго з усяе сілы па вушшу, што той аж лёг на заднія ногі. А парсюк ушчаміў сярод громазду галаву, не мог вызваліцца і зрабіў страшэнні візг. На гэта прыбеглі жонка і дзеці Валсіля. Тут ён схапіў кол і упёк колам у парсюковых хвост. Выла Васіліха і з дзяцьмі цягнула чуць жывога парсюка з-пад клеці за заднія ногі, а Васіль хапаў сякеру і ішоў бардзжэй у ляда, да вечара, не еў, “церабіць кусты і краіць сэрца за сваю нялюдскую злосць” -ст.243.